Tabela _maps_points w bazie danych SQL Server

Autor: Adam Siemiątkowski, SoftwareStudio Group Sp. z o.o.

Do czego służy tabela [dbo].[_maps_points]

Mapa pokazująca jeden znacznik odpowiada na pytanie „gdzie to jest”. Mapa z punktami dodatkowymi odpowiada na pytanie „co jest w okolicy” — gdzie znajduje się parking dla ciężarówek, która brama jest czynna po godzinie osiemnastej, do której rampy podjeżdża naczepa chłodnicza. Tabela [dbo].[_maps_points] przechowuje właśnie takie punkty.

Każdy z nich ma własną warstwę opisową: tytuł widoczny przy znaczniku, dłuższy opis pokazywany po kliknięciu, kod służący do powiązania z danymi w innych systemach oraz ikonę odróżniającą rodzaj obiektu. Kolumny KRAJ i MIEJSCE pozwalają szybko zawęzić zbiór bez porównywania współrzędnych.

Osobno warto zwrócić uwagę na kolumnę TYP_AUTA. Punkt użyteczny dla dostawczaka bywa bezużyteczny dla zestawu z naczepą — inna wysokość bramy, inny promień skrętu, inne godziny dostępności. Filtrowanie po typie pojazdu sprawia, że kierowca widzi na mapie tylko to, z czego faktycznie może skorzystać.

PołożenieWspółrzędne oraz kraj i miejscowość do szybkiego filtrowania

→

OpisTytuł przy znaczniku i rozwinięcie widoczne po kliknięciu

→

RozróżnienieIkona i kod porządkujące punkty według rodzaju

→

DopasowanieTyp pojazdu ogranicza widok do punktów faktycznie dostępnych

Filtrowanie po typie pojazdu jest tu najbardziej praktyczną funkcją — kierowca zestawu nie musi przeglądać punktów przeznaczonych dla dostawczaków.

Budowa tabeli — wykaz kolumn

Dziesięć kolumn opisuje położenie punktu, jego treść oraz sposób prezentacji.

Kolumna ID_MAPS wskazuje mapę, do której należy punkt. W bazie nie zdefiniowano dla niej klucza obcego, więc spójność tego powiązania wymaga kontroli po stronie aplikacji albo okresowego sprawdzenia zapytaniem.

Brak indeksów — kiedy zaczyna to przeszkadzać

Tabela nie ma zdefiniowanych indeksów, także klucza głównego. Przy kilkudziesięciu punktach nie ma to znaczenia, bo serwer odczytuje całość szybciej, niż zdążyłby skorzystać z indeksu. Sytuacja zmienia się wraz ze wzrostem zbioru.

Brak klucza głównego oznacza też, że nic nie zapobiega powstaniu identycznych wierszy — warto to sprawdzić przed założeniem indeksu unikalnego.

Zanim doda się indeks unikalny, trzeba sprawdzić, czy w tabeli nie ma już duplikatów — powstają łatwo przy powtórzonym imporcie tego samego zbioru punktów. Zapytanie grupujące po współrzędnych i tytule wystarcza, żeby to ustalić; usunięcie powtórzeń jest wtedy warunkiem założenia ograniczenia.

Jak korzystać z tabeli w praktyce

Przy zarządzaniu punktami na mapie warto trzymać się kilku zasad:

• Wypełniaj kolumnę KOD spójnie — to jedyny sensowny sposób powiązania punktu z danymi w innym systemie.
• Nadawaj tytuły krótkie; przy znaczniku na mapie mieści się kilkanaście znaków, reszta zostaje ucięta.
• Sprawdzaj po imporcie, czy nie powstały duplikaty — powtórzone wczytanie tego samego pliku nie jest niczym blokowane.
• Ustawiaj TYP_AUTA zawsze, gdy dostępność punktu zależy od pojazdu; puste pole oznacza widoczność dla wszystkich.
• Weryfikuj, czy wartość w kolumnie ID_MAPS wskazuje istniejącą mapę; brak klucza obcego nie chroni przed osieroconymi punktami.
• Rozważ założenie indeksu na kolumnie ID_MAPS, gdy liczba punktów przekroczy kilka tysięcy.

Kontrola punktów osieroconych oraz duplikatów — dwie rzeczy, przed którymi nie chroni obecna struktura:

-- punkty wskazujące nieistniejącą mapę
SELECT  p.ID_MAPS, COUNT(*) AS PUNKTOW
FROM    dbo._maps_points AS p
WHERE   NOT EXISTS (SELECT 1 FROM dbo._maps AS m
                    WHERE m.ID_MAPS = p.ID_MAPS)
GROUP BY p.ID_MAPS;

-- powtórzone punkty o tych samych współrzędnych i tytule
SELECT  LATITUDE, LONGITUDE, TYTUL, COUNT(*) AS WYSTAPIEN
FROM    dbo._maps_points
GROUP BY LATITUDE, LONGITUDE, TYTUL
HAVING  COUNT(*) > 1;

Oba zapytania warto uruchomić po każdym imporcie punktów. Wykrywają sytuacje, których struktura tabeli nie blokuje, a które psują wygląd i użyteczność mapy.

Warto też przemyśleć, skąd punkty pochodzą. Zbiory wprowadzane ręcznie przez dyspozytorów są dokładne, ale rosną wolno i zwykle obejmują tylko trasy obsługiwane regularnie. Import z zewnętrznego katalogu daje pokrycie od pierwszego dnia, lecz zawiera pozycje nieistotne dla firmy i wymaga odfiltrowania. Rozwiązanie pośrednie — import jako punkt wyjścia, a następnie ręczne uzupełnianie o wiedzę kierowców — sprawdza się najczęściej, pod warunkiem że kolumna KOD pozwala odróżnić jedno źródło od drugiego.

Punkty na mapie są funkcją, którą łatwo wdrożyć i równie łatwo zaniedbać. Zbiór wczytany raz przy uruchomieniu systemu po roku bywa nieaktualny — bramy zmieniają godziny, parkingi znikają, rampy dostają nowe ograniczenia. Warto od początku ustalić, kto odpowiada za jego aktualizację i w jakim rytmie.

Powiązane tabele i dokumentacja

Punkty mapowe działają razem z definicją mapy i pozostałymi strukturami transportowymi: