Ważnym elementem instalacji jest zaimportowanie przez wszystkich użytkowników, tasków z paczki instalacyjnej do programu enova. Użytkownicy, którzy instalują po raz pierwszy aplikację enovaNet muszą zaimportować również cechy (nie dotyczy użytkowników, którzy odinstalowywali starszą wersję enovaNet).
Aplikacja enovaNet instaluje się automatycznie po kliknięciu w ikonę programu. W trakcie instalacji pojawia się kilka okien, które wymagają wypełnienia. W pierwszym oknie (powyżej) należy wpisać nazwę katalogu wirtualnego, w którym przechowywane będą ustawienia aplikacji enovaNet. Ważne jest aby wpisać samą nazwę, a nie podawać całą ścieżkę do wybranej lokalizacji. Domyślnie serwer IIS będzie nasłuchiwał na porcie 80.
- enovaNet udostępnia dane systemu enova przez przeglądarkę, bez instalowania programu na stanowisku użytkownika.
- Wersja 9.0.2 wymaga Microsoft .NET Framework 4.0 i odpowiednio przygotowanej witryny na serwerze — to jedyny etap wymagający uprawnień administratora.
- Po stronie użytkownika instalacja przebiega automatycznie po uruchomieniu programu; ręczne pozostaje jedynie zaimportowanie zadań.
- Większość nieudanych instalacji wynika z konfiguracji serwera, a nie z samej aplikacji.
Ostatni krok jest jedynym, którego nie da się wykonać centralnie — dlatego warto go opisać w instrukcji dla użytkowników.
| Element | Wymaganie | Objaw przy złej konfiguracji |
|---|---|---|
| Środowisko uruchomieniowe | Microsoft .NET Framework 4.0 na serwerze | Witryna nie startuje albo zwraca błąd aplikacji |
| Witryna | Osobna witryna lub aplikacja z własną pulą | Konflikt z innymi aplikacjami na tym samym serwerze |
| Konto puli aplikacji | Uprawnienia do katalogu aplikacji i do bazy | Logowanie kończy się odmową dostępu do danych |
| Baza danych | Dostępna instancja Microsoft SQL Server z bazą enova | Program uruchamia się, ale nie widzi żadnych danych |
| Przeglądarka | Włączona obsługa skryptów i plików cookie | Ekrany ładują się częściowo, akcje nie działają |
| Zadania użytkownika | Import wykonany po pierwszym zalogowaniu | Puste menu i brak dostępu do funkcji |
Zestawienie dotyczy wersji 9.0.2. Przy nowszych wydaniach wymagania środowiska bywają inne, natomiast układ przyczyn niepowodzeń pozostaje podobny.
Co daje praca przez przeglądarkę zamiast programu instalowanego na stanowisku:
- Brak instalacji na komputerach użytkowników — nowa wersja pojawia się na serwerze i obowiązuje wszystkich naraz.
- Dostęp z oddziałów i spoza firmy bez konfigurowania połączenia na każdym stanowisku.
- Ten sam ekran na komputerze i na tablecie, co ma znaczenie przy pracy poza biurem.
- Jedno miejsce aktualizacji, więc nie zdarza się praca na różnych wersjach programu w tej samej firmie.
- Prostsze wycofanie dostępu — wystarczy zablokować konto, bez odinstalowywania czegokolwiek.
Co trzeba przygotować po stronie serwera
Uruchomienie enovaNet sprowadza się do przygotowania jednego miejsca: serwera, na którym stanie witryna aplikacji. Wymagane jest środowisko uruchomieniowe Microsoft .NET Framework w wersji przewidzianej dla danego wydania oraz osobna witryna z własną pulą aplikacji.
Wydzielenie puli aplikacji nie jest formalnością. Aplikacja pracuje na koncie tej puli i to temu kontu trzeba nadać dostęp do katalogu aplikacji oraz do bazy danych systemu. Współdzielenie puli z innymi aplikacjami prowadzi do sytuacji, w której zmiana ustawień dla jednej z nich wyłącza drugą.
Ostatnim elementem jest połączenie z bazą. Aplikacja nie przechowuje własnych danych — pracuje na tej samej bazie, z której korzysta program instalowany na stanowiskach, więc dane widziane w przeglądarce są dokładnie tymi samymi danymi, bez żadnej synchronizacji w tle.
Pierwsze uruchomienie po stronie użytkownika
Użytkownik nie instaluje niczego samodzielnie — wystarczy adres witryny i konto w systemie. Po pierwszym zalogowaniu pozostaje jednak jedna czynność wykonywana indywidualnie: import zadań, czyli zestawu pozycji, które pojawią się w menu.
Pominięcie tego kroku daje objaw mylący dla osoby pomagającej zdalnie: logowanie przebiega poprawnie, ale ekran jest pusty i wygląda na błąd instalacji. Warto więc opisać import w krótkiej instrukcji przekazywanej razem z danymi dostępowymi.
Dalsza praca nie różni się od pracy w programie instalowanym poza jednym szczegółem: zamknięcie karty przeglądarki nie kończy sesji od razu. Przy stanowiskach wspólnych, na przykład w magazynie, wylogowanie powinno być czynnością wymaganą, a czas wygaśnięcia sesji ustawiony krótko.
Kiedy lepiej zostać przy programie instalowanym
Praca przez przeglądarkę nie jest odpowiedzią na każdą sytuację. Stanowiska wykonujące dużą liczbę powtarzalnych operacji — na przykład wprowadzanie kilkuset dokumentów dziennie — bywają szybsze w programie instalowanym, bo obsługa klawiaturowa jest tam zwykle pełniejsza.
Drugim przypadkiem są zadania wymagające pracy na plikach lokalnych: masowe wczytywanie dokumentów, wydruki na drukarkach o nietypowej konfiguracji, integracje z urządzeniami podłączonymi do stanowiska. Przeglądarka celowo ogranicza dostęp do zasobów komputera, co przy tych zadaniach przeszkadza.
W praktyce oba warianty współistnieją. Księgowość i magazyn pracują w programie, a osoby korzystające z systemu okazjonalnie — kierownicy, przedstawiciele, oddziały — przez przeglądarkę. Ponieważ dane są wspólne, wybór dotyczy wyłącznie sposobu dostępu, a nie zakresu informacji.
Aktualizacja do kolejnych wersji
Podniesienie wersji enovaNet obejmuje dwie warstwy: pliki aplikacji na serwerze oraz strukturę bazy danych. Kolejność ma znaczenie — bazę aktualizuje się przed pierwszym uruchomieniem nowej wersji aplikacji, inaczej użytkownicy zobaczą błędy odwołań do nieistniejących pól.
Przed operacją potrzebna jest kopia zapasowa bazy, a nie tylko plików aplikacji. Wycofanie się z aktualizacji polega na odtworzeniu bazy do stanu sprzed zmiany; samo przywrócenie starszych plików aplikacji niczego nie cofa, bo struktura danych pozostaje już zmieniona.
Warto też sprawdzić wymagania środowiska uruchomieniowego dla nowej wersji. Kolejne wydania podnoszą minimalną wersję Microsoft .NET Framework, co przy starszych serwerach bywa właściwym powodem, dla którego aktualizacja nie kończy się powodzeniem.